با سهراب سپهری | و عشق صدای فاصله‌هاست . . .

 

sohrab sepehri

بايد امشب بروم.

بايد امشب چمداني را که

به اندازه پيراهن تنهايي من جا دارد، بردارم

و به سمتي بروم

كه درختان حماسي پيداست

رو به آن وسعت بي‌واژه كه همواره مرا مي‌خواند.

يك نفر باز صدا زد: سهراب؟

كفش‌هايم كو؟

* * *

«مادرم می‌داند که من در روز 14 مهر به دنیا آمدم. درست سر ساعت 12. مادرم صدای اذان را می‌شنیده است . . .»

سهرای سپهری

هنوز در سفرم / سهراب سپهری

سهراب سپهری، شاعر و نقاش معاصر، 15 مهر ماه سال 1307 در شهر کاشان متولد شد. تحصیلات دوره ابتدایی و متوسطه را در کاشان به پایان رسانید و سپس در دانشگاه هنرهای زیبا به تحصیل در رشته نقاشی مشغول شد.

در سال 1322 همزمان با اخذ مدرک لیسانس با رتبه اول، شأن درجه علمی دریافت کرد. سپس در سال 1343 تعدادی از آثار نقاشی او در ایران، سوئیس، فرانسه، برزیل و فلسطین به نمایش گذاشته شد. او شعر و نقاشی را به موازات هم پیش می‌برد و معمولا در کنار برگزاری نمایشگاه‌های نقاشی مجموعه اشعار او نیز منتشر می‌شد و همچنین گاهی در نمایشگاه‌ها شب شعری هم ترتیب می‌داد. در فرودین سال 1343 به هند سفر کرد و از شهرهای کشمیر و دهلی دیدن نمود و در مسیر بازگشت نیز از شهرهای لاهور و پیشاورد پاکستان و کابل افغانستان بازدید کرد. آبان همان سال به ایران بازگشت و طراحی صحنه نمایشی به کارگردانی خانم خجسته‌کیا را به عهده گرفت.

منظومه «صدای پای آب» او در تابستان همان سال در روستای چنار خلق شد.

تا سال 1348 همزمان با سفرهای او به کشورهای انگلیس، فرانسه، آلمان، ایتالیا، اتریش و هلند آثار نقاشی او در نمایشگاه‌های متعددی به نمایش درآمد.

در سال 1351 نمایشگاه‌های متعددی را در ایران و پاریس برپا کرد و تا سال 1357 چندین نمایشگاه از آثار او در سوئیس، مصر و یونان برگزار شد.

سال 58 مصادف با آغاز ناراحتی جسمانی و ظهور علائم سرطان خون در او بود. دی ماه همان سال سهراب سپهری برای معالجه به انگلستان سفر کرد و در اسفند ماه نیز به ایران بازگشت.

سهراب سپهری در اول اردیبهشت ماه سال 58 ساعت 6 بعد از ظهر در بیمارستان پارس تهران دیده از جهان فروبست.

او در شعر و نقاشی چشم به طبیعت داشت، تخیل آزاد، سورئالیسن خفیف، جستجوی روابط متعارف اشیاء و مفاهیم آمیخته با خیال‌پردازی از مشخصه‌های بارز اشعار سهراب سپهری است و همین ویژگی‌هاست که از نظر برخی، وی را به تمایلات سبک هندی و قابلیت مقایسه با بیدل دهلوی، شاعر و عارف خیال‌پرداز نزدیک کرده است.

آثار منتشر شده او عبارت از «مرگ رنگ (1320)»، «زندگی خواب‌ها (1332)»، «آوار آفتاب (1340)»، «ما هیچ، ما نگاه (1356)»، «هشت کتاب (1356)»، «منتخب اشعار (1364)»  می‌باشند.

آرامگاه سهراب

سهراب در شهرستان اردهال در آرامگاهی آرمیده که در ابتدا با قطعه آجر فیروزه‌ای رنگ مشخص بود و سپس سنگ نبشته‌ای از هنرمند معاصر «رضا مافی» با قطعه شعری از سهراب جایگزین شد:

به سراغ من اگر می‌آیید

نرم و آهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من . . .

* * *

به سراغ من اگر می‌آیید

پشت هیچستانم

پشت هیچستان جایی‌ست

پشت هیچستان رگ‌های هوا پر قاصدهایی است

 که خبر می‌آرند از گل وا شده دورترین بوته خاک

روی شن‌ها هم نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح

به سرتپه معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

 تا نسیم عطشی در بن برگی بدود

زنگ باران به صدا می‌آید

 آدم اینجا تنهاست

 و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاری‌ست

به سراغ من اگر می‌آیید

نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

 

گردآوری سایت موسیقی قرن ۲۱

1 دیدگاه برای “با سهراب سپهری | و عشق صدای فاصله‌هاست . . .

  1. mehran110 می‌گه:

    سلام دوست عزیز
    من شما رو با اسمی که گفتید لینک کردم.
    لطفا منو با اسم «میم آزاد» لینک کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s