کار با DHCP Server ها، قسمت سوم

در این سری مقالات، به صورت حرفه ای با DHCP Server آشنا می شویم و تمامی زیر و بم آن را بررسی می کنیم.
این قسمت: در مطلب قبلی، نحوه ی راه اندازی ابتدایی یک DHCP Server را مرور کردیم. در این مطلب بنا داریم با جزییات کنسول DHCP آشنا شویم تا بتوانیم مدیریت بهتری بر روی DHCP Server داشته باشیم.


در مطلب قبلی، نحوه ی راه اندازی ابتدایی یک DHCP Server را مرور کردیم. در این مطلب بنا داریم با جزییات کنسول DHCP آشنا شویم تا بتوانیم مدیریت بهتری بر روی DHCP Server داشته باشیم.

همان طور که در شکل 1 میبینید، بعد از راه اندازی یک Scope، تعدادی گزینه در دسترس قرار خواهند گرفت. اما هر کدام از این گزینه ها چه کارهایی انجام می دهند.

شکل 1 – کنسول مدیریتی DHCP وگزینه های آن

Address Pool:
در این قسمت تمامی Scope هایی که تعریف کرده ایم به همراه آن دسته آی پی هایی که استثنا کرده ایم قابل مشاهده خواهد بود. در این قسمت شما این توانایی را خواهید داشت که اگر مایل به اضافه کردن یک یا تعدادی آی پی برای مستثنی کردن هستید، می توانید با راست کلیک کردن بر روی Address Pool و انتخاب گزینه ی New Exclusion Range یک رنج را تعریف کنید تا DHCP از آن  دسته آی پی ها استفاده نکند.

Address Leases:
در این قسمت آی پی هایی که توسط DHCP Server به کلاینت ها اختصاص داده شده، نمایان می شود. می توانید هر کدام که را که مایل هستید، پاک کنید.

شکل 2 – آدرس های رزور شده

در شکل 2 تعدادی آی پی که در اجاره هستند را مشاهده می کنید. همان طور که مشاهده می کنید 10 آی پی اول به صورت خودکار توسط RAS اجاره شده اند. در مطلب قبلی در این مورد تذکر داده بودیم.

Reservation:
در این قسمت می توانید برای یک کلاینت یک آدرس آی پی ثابت رزرو کنید.  بر روی آن راست کلیک کنید و New Reservation را انتخاب کنید. برای این کار باید آدرس مک کارت شبکه را داشته باشید که با استفاده از دستور arp -g این مورد دست یافتنی است.

DHCP Option:
تنظیماتی که تا اینجا وارد کرده ایم، بیشتر برای کلاینت هایی خاص بودند. در حالت کلی 3 تنظیم مختلف داریم که عبارتند از:

1- Client Option
2- Scope Option
3- Server Option

ترتیب اعمال این تنظیمات هم درست به همین صورتی است که در بالا امده است. یعنی اگر تنظیمی مشابه هم در Scope و هم در Server ست شده باشد، تنظیم Scope ارجحیت دارد. بنابراین هر چه تنظیمات جزیی تر باشند قدرت بالاتری دارند.

Client Option مواردی بود که در بالا توضیح داده شد.اما Scope و Server Option که در شکل 3 مشخص هستند دارای تنظیماتی یکسان هستند. تنها تفاوت این دو در این است که تنظیمات Scope فقط بر روی Scope جاری اعمال می شود، اما تنظیمات Server بر روی تمامی Scope های موجود.

شکل 3 – تنظیمات Scope و Server

اما این تنظیمات چه کاری می کنند؟
این دو قسمت به واقع دارای اهمیت بسیار زیادی هستند. اگر توجه کرده باشید تا الان ما به کلاینت ها فقط آدرس IP داده ایم. اما آیا کلاینت ها آدرس DNS، GateWay، WINS و … نمی خواهند؟ برای تنظیم این موارد باید بنا بر نیازتان از Scope و یا Server Option استفاده کنید.

در قسمت بعد در مورد این تنظیمات به تفصیل صحبت خواهیم کرد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s